Agave nu echt in bloei

We hadden het nog niet zo snel verwacht, maar sinds gisteren staat de agave echt in bloei! Met een 300mm lens kunnen we de onderste bloem nog net in beeld krijgen.

Het bovenste topje heeft zich nu ook ontplooid. Bert schat hem inmiddels wel op 8 meter!

De camping is nog extreem rustig (we staan in de startblokken voor de verwachte drukte) en de temperatuur heel aangenaam rond de 30 graden met een koele noordenwind. Het lijkt erop dat het geen super warme zomer wordt dit jaar. Dus dat is genieten.

We hebben nog plaats in Casa do Rafael vanaf 20 augustus. Dus wie nog een heerlijke nazomer mee wil maken in de Algarve, dan is dit de kans. Stuur ons een e-mailtje en het is geregeld!

Groetjes uit een zonnige Algarve, Bert & Thea

Zomer 2019 is gestart

Eind juni en een aangename temperatuur met een lekker koel briesje. Het zijn heerlijke dagen hier op camping Quinta de Odelouca. Juni was was genieten voor ons met kinderen en kleinkinderen. Maar nu is de zomer aangebroken en zijn de eerste families met kinderen gearriveerd.

Agave

De agave in oktober 2008

De agave die we in het voorjaar van 2008 hebben geplant gaat na 11 jaar al bloeien! Dat is wel aan de vroege kant. De agave kan wel tot 50 jaar oud worden en bloeit maar 1x in zijn leven.

De agave eind april 2019

De stengel is sinds half april elke dag gestaag gegroeid, soms met decimeters per dag. Inmiddels heeft hij zijn volle hoogte van meer dan 6 meter wel bereikt. Pas als de stengel helemaal is uitgegroeid komen de bloemen. Zover lijkt het nog net niet te zijn, maar de onderste bloeivormen worden al wel steeds geler, de kleur die de bloemen moeten krijgen.

De agave zelf is geïmplodeerd tot een zielig hoopje bladeren. Blijkbaar heeft de stam heel veel voedsel aan de plant onttrokken. Helaas gaat hij na de bloei dood. Maar er zijn wel 100 nieuwe stekjes inmiddels.

Agave eind juni 2019

Het is nu bijna de hoogste “boom” op de camping. We zijn benieuwd hoe lang hij rechtop blijft staan en dit volhoudt. Hij staat de hele dag zachtjes in de wind te wiegen. Als we straks de bloeivorm willen fotograferen moeten we op een trap gaan staan en dan nog kunnen we de onderste bloemen alleen maar van de onderkant op de foto krijgen. Een grote ladder tegen de stengel aanzetten zal wel niet lukken denken we….. We zullen jullie op de hoogte houden!

Running Cook

run cook run!

26 maart was het zover. Na een week van druk overleg en voorbereiding mochten alle koks aan de slag om een superdiner te serveren. Elke deelnemer bracht een eigen recept in in de categorieën voorgerecht, hoofdgerecht of nagerecht. Smullen maar!

Intussen wordt er druk gesmikkeld

En nu zijn de hoofdgerechten aan de beurt!

Last but not least de toegerechten!

En bij de koffie het “mandje van Bert”.

En toen was het 18.00h. Een hele middag hadden alle koks heen en weer gerend om alle heerlijke gerechten op tijd op tafel te krijgen.

Daarna begon het grote opruimen…… iedereen zijn eigen spullen meenemen! Allemaal bedankt voor de inzet van deze geslaagde middag!

Fantastisch weer

De ene na de andere mooie dag rijgt zich aan elkaar. Vandaag was het 26 graden. Reden genoeg om van het zwembad gebruik te maken.

De watertemperatuur was 18 graden. Warm genoeg als je een beetje dóórzwemt. En daarna weer lekker opwarmen in de zon.

Ook Luca genoot vandaag met volle teugen, hier tussen de kleine wilde irisjes.

De kievitsbloem bloeit op de berg en ook de harlekijnorchis is er al.

kievitsbloem ( Fritillaria melegris )

harlekijnorchis ( Orchis morio )

Hieronder zie je de Vroege Sterhyacint  (Scilla bifolia) die kleine blauwe plukjes in het landschap vormen. Het zijn bolletjes die hier van oorsprong voorkomen. Ze zijn erg schattig om te zien, maar moeten wel het gewroet van de wilde zwijnen overleven, die de bolletjes maar al te graag lusten. Dat geldt overigens ook voor de kievitsbloem, ook die wordt vaak uitgegraven door de zwijnen. En als je bedenkt dat die pas na 8 jaar bloeien, dan mag je blij zijn als je er een tegenkomt.

Vroege Sterhyacint (Scilla bifolia)

Al met al is het voorjaar dit jaar erg vroeg begonnen. De vogels zijn erg druk met het maken van nesten. De koekoek is al gesignaleerd en de puttertjes waren dit jaar half februari al volop aan het kwetteren.

We zijn benieuwd of dit ook een vroege zomer in gaat luiden. We zullen het afwachten en houden jullie op de hoogte!

Voor wie zin heeft om ook lekker in die zon te zitten: er zijn nog vrije periodes om Casa do Rafael te huren, zie: http://www.quintaodelouca.com/accomcdrNL.html#overzicht1

Groetjes van ons uit die superzonnige Algarve. Bert & Thea

We gaan weer open!

De mimosa staat bijna in bloei

Nog een weekje te gaan en dan gaat de camping Quinta de Odelouca weer open. We zijn er klaar voor en hebben er weer zin in!

Attentie: Er zijn bosbouwwerkzaamheden bezig op de lange route. Dus we raden iedereen aan om een alternatieve route te kiezen.

Alternatieve route naar de camping

De hele winter zijn er al bosbouw werkzaamheden. De weg is bijna niet meer herkenbaar. Bijna alle eucalyptus op de lange route is gekapt. Maar sinds de kerst ligt het werk stil. Wanneer ze weer starten is niet te zeggen. Helaas ligt de lange route er daardoor erg slordig bij.

De afslag bij het bord Vale Grande

Er zijn 2 alternatieven. We adviseren één van deze 2 te nemen:

  1. De korte route. Tot en met 6 meter is dit OK, maar je kunt altijd bellen om je naar boven te laten brengen. Klik hier voor de beschrijving.
  2. Via de N267 naar Monchique over Sapeira te rijden (M502 afslag Silves / Sapeira). Coördinaten:

N37º20’16.338″ W8º23’17.243

N37º20.272′ W8º23.287′

37.337883 -8.388352

We hebben deze alternatieve route bewegwijzerd, maar als je er niet uitkomt, bel ons dan gewoon en dan komt Bert eraan! tel.nrs:

+351282361718

+351915656685

Lente in de Algarve

Intussen genieten we van heerlijk weer, met bijna zomerse temperaturen. Gisteren was het 22 graden, vandaag blijft de voorspelling op 20 steken.

De mannen zijn de hele winter druk bezig geweest met het onderhoud. Er is erg veel geschilderd dit jaar, zowel op de camping als bij Casa do Rafael.

Onderhoud aan Casa do Rafael door Ko
De opslag/veranda bij Casa do Rafael
Bert
Het monnikenwerk is voor Ko

Door al de bosbouwwerken en misschien ook wel de brand in Monchique van vorig jaar, lopen rond Quinta de Odelouca veel meer herten rond dan vroeger. De foto’s zijn niet van onszelf, want met Luca is er geen hert meer te zien! Alle foto’s zijn van Martha Honingh, de vrouw van Ko, genomen tijdens haar vele vroege ochtendwandelingen.

Tot zover deze blog. We hopen jullie allemaal snel weer te zien op Quinta de Odelouca! Groetjes, Bert en Thea

Kerst 2018

Bert brengt zoals elk jaar de beste kerstwensen rond bij de buren. Deze keer kregen we als kerstcadeautje van onze buurman Carlos Marques een enorme bloemkool. “E não químico!” (m.a.w. volledig biologisch gekweekt). Op de weegschaal blijkt hij 5,4kg te wegen.

Bloemkool van 5,4 kg met kerstmis
Bloemkool van 5,4 kg met kerstmis
bloemkool-5,4kg
bloemkool-5,4kg

Meer nieuws vinden jullie in onze nieuwsbrieven.

Wij wensen iedereen gezellige kerstdagen en heel veel plezierige dagen en gezondheid in 2019.

Herfst

Na een lange zomer is ook hier de herfst nu echt aangebroken. Warme dagen wisselen af met koelere dagen en er valt zelfs zo nu en dan een buitje!

De natuur is langzaam aan het wakker worden uit haar zomerslaap en er ontstaat weer nieuw leven. De eerste bloemen komen alweer te voorschijn, zoals de “Cebola Albarão”. Als uit het niets komen de bloemknoppen uit de keiharde grond  in september, na de eerste buitjes, waarna er na korte tijd prachtige bloem-aren te voorschijn komen. Er is geen blad, dat komt in het voorjaar.

Antero, onze buurman, heeft tijdens de zomer ook niet stilgezeten: deze keer zijn het 2 windvaantjes. Of zou zijn broer Manuel er ook 1 gemaakt hebben? In ieder geval: de ene werkt prima, de andere werkt niet. Maar het blijven leuke dingetjes. Ze zijn volledig van planten gemaakt, ook de verbindingen.

 

Zoals jullie weten is de camping al 2 weken dicht en genieten wij nu van onze vrije tijd zonder grote verplichtingen. Kunnen wij ook eens de tochtjes maken die onze gasten doen. Erg leuk was dit tochtje overigens niet: een inspectie van het verbrande gebied in de Monchique. Daar worden we toch een beetje triest van.

Maar wat verheugend is, is dat de natuur een ontstellende veerkracht heeft. De eucalyptussen lopen al weer uit! Het is een vreemd gezicht dat er tussen al het zwart zover als je oog reikt, overal groene takjes uit te voorschijn komen:

Deze foto is genomen op de Picota, vlak voordat je weer op de weg Alferce naar Silves uitkomt. Ook dit komt door de eerste regens die in de herfst zijn begonnen. Nieuw leven dus, ook hier.

De “horta” van Antero en zijn broer is inmiddels weer leeg. De mais is geoogst, het loof naar de schapen gebracht. En de pompoenen zijn ingemaakt.

De “funcho” (wilde venkel) maakt volop zaad aan en ruikt heerlijk, vooral na een regenbui.

Het raadsel van deze “bolletjes” is echter nog steeds niet opgelost. Ze hebben een voorkeur voor eiken (Quercus). Wie het weet, laat het maar horen!

 

Nu, na al het “zongeweld” van het laatste half jaar, waren dit onze herfst tafereeltjes. De wisseling in de seizoenen is hier weliswaar niet spectaculair, maar wel echt aanwezig. Van geel naar groen en weer terug. Over een maandje is het hier overal groen, de eerste grassprieten komen al weer uit de dorre grond.

Tot ziens op Quinta de Odelouca, Bert & Thea

 

 

 

 

Bruine kiekendief

bruine kiekendief
Circus Aeruginosus ofwel de bruine kiekendief. Foto: laagwater.com

Vandaag, bij het uitlaten van Luca, wel 20 kiekendieven bij elkaar gezien aan de Odelouca.Helaas had ik geen fototoestel bij me, dus ik moet me behelpen met een kiekje van internet (laagwater.com).

Zouden ze zich nu al verzamelen voor de trek? De najaarstrek begint in Nederland in augustus-september, met uitloop tot in oktober. Maar dat lijkt me hier aan de vroege kant. Ze overwinteren hier in Zuid-Europa en Noord-Afrika.

Grappig is dat Sapeira bruine kiekendief betekent. Dus blijkbaar horen ze hier erg thuis! Als Portugezen er een gehucht naar noemen, moeten ze hier wel vaak zijn. Maar ik had er nog nooit zoveel bij elkaar gezien.

Ze leven bij moerasland en rietland. Er is weliswaar geen riet meer bij de Odelouca, maar het is er aardig moerassig op dit moment. Er wordt veel water onttrokken aan het stuwmeer en het zakt elke dag. Voor Luca geen probleem, die vindt het heerlijk om er elke dag in rond te banjeren!

Groeten van Bert&Thea

Alles OK hier

Onze camping is nog nooit zo rustig geweest
Onze camping is nog nooit zo rustig geweest

13 augustus 2018

Elke morgen als we naar buiten kijken denken we: wat hebben we een geluk gehad. Nergens ook maar een spoortje van de brand te zien. Alsof er niets gebeurd is. Het enige wat er ons nog aan herinnert is een vrijwel lege camping (4 plaatsen bezet, tegen normaal tussen de 20 en 25).

We willen iedereen die ons de afgelopen week een hart onder de riem heeft gestoken bedanken voor jullie medeleven. Het is fijn om te merken dat er ook op afstand een band bestaat.

Voor ons is het motto nu: ga door en kijk niet om. We genieten van het mooie weer en de lange avonden buiten. Het is alsof we nu zelf een beetje vakantie hebben. En dat is ook leuk!

Groetjes en tot ziens Bert & Thea