Het jaar 2020

Koninginnenpage

De rustige winterperiode is hier aangebroken, waarin de natuur zich herstelt van de warme zomermaanden. De vogels laten zich weer zien. De planten doen nog even hun best om te pronken met hun bloemen en de herfstkleuren dienen zich aan.

Ons kampeerseizoen

Zoals de meesten van jullie weten, ging de camping halverwege juni weer open voor nieuwe gasten. We hadden alles zorgvuldig voorbereid: receptie buiten, hand-gel pompjes op alle cruciale plekken, protocollen voor het sanitair-gebouw en het zwembad, mondkapjes en gezichtsmaskers en extra zitjes ver uit elkaar bij het zwembad. We waren er helemaal klaar voor!

pool by night

Het waren voornamelijk Portugese families die zochten naar de veiligheid en rust van onze kleine camping, blij om even de ruimte te hebben en van de buitenlucht te kunnen genieten. Iedereen hield zich keurig aan de protocollen, we hoefden maar weinig uit te leggen. Toch waren er maar weinig buitenlanders op reis (behalve een paar stug doorreizende Friezen, die van geen wegblijven wilden weten!). 

Omdat we voor september zo goed als geen reserveringen  hadden, hebben we besloten om maar dicht te gaan. Dus onze vrije periode was al vroeg begonnen dit jaar.

Ook wij hebben dit jaar geen vakantie gevierd. Alleen zo nu en dan een dagje op stap en wandelen in de buitenlucht. Ons eerste tripje was half oktober naar de westkust: praia do Almograve en Zambujeira do Mar. Praia do Almograve heeft een prachtige ruige kust waar je over de kliffen een korte wandeling kunt maken naar andere kleine strandjes. In Zambujeira hebben we heerlijk gegeten.

Wandelen doen we ook. De wandeling op Rocha da Pena (foto rechtsonder), iets voorbij Alte, is een aanrader! Er zit een klein klimmetje in, maar als je eenmaal op het plateau bent, zijn er overal prachtige vergezichten. Totale lengte is 6,6km.

Storm en regelmatig regen

Na de eerste vroege buitjes op 17 september (20 mm) hadden we weer prachtig zomerweer. Tot 19 oktober, want voor die dag was er storm voorspeld (Barbara). Eerst kregen we voorspellingen met windstoten tot 135km. Maar gelukkig werd dat daarna tot 110km afgezwakt. De dag ervoor hebben we alles wat los stond binnen gezet en wat niet naar binnen kon, werd verankerd. De dag zelf was een inferno van lawaai, regen (80mm) en aanzwellende windstoten. En elke keer als de klap kwam hielden we onze adem in. Gelukkig viel de schade aan het einde van de dag mee. Geen materiele schade aan de gebouwen gelukkig. De rest groeit wel weer. En de beek stroomde daardoor dit jaar al weer vroeg!

Een fiks onweer in november wat mij een nacht lang wakker hield, heeft mij geïnspireerd tot het schilderen van deze 2 schilderijen. Ze horen bij elkaar (diptiek) en zijn te koop. Het deed mij denken aan het liedje van The Doors: “Riders on the Storm” (juni 1971). Al zal Morrison er wel een meer existentiële betekenis aan hebben gegeven dan die ik er aan geef. Voor mij zijn het (Ghost) Riders in the sky (Een Noord-Amerikaanse cowboy legende, zie Wikipedia of de Noord-Europese versie: Wilde Jacht (ook wel Wilde Heir genoemd) zie deze Wikipedia-pagina. ). Ik krijg overigens sindsdien het liedje niet meer uit mijn hoofd.

https://theabooijink.com

Een beter beeld van de schilderijen krijgen jullie op mijn kunstblog https://theabooijink.com. Daar kunnen jullie ook mijn andere werken bekijken. Maar het beste is natuurlijk om ze in het echt te zien!

Werk aan de winkel

De herfst en winter werkzaamheden gaan intussen gewoon door. Bert heeft met de bosmaaier een breder pad gemaakt aan de rechterkant van de beek om naar de Ribeira de Odelouca te lopen.


We hebben weer een prachtig pad!

En Manuel komt sindsdien ook weer wat vaker met zijn schapen en geiten deze kant uit. Want als geiten eenmaal een nieuw pad hebben gevonden, willen ze daar ook naartoe!

Verder wordt er dit jaar weer heel veel geschilderd aan de gebouwen. Op dit moment zijn Bert en Ko bezig op ons terras. Daar moest de bougainville wel even voor wijken! Maar dat groeit wel weer terug.

Bruggetje

Het oude bruggetje over de beek is ook aangepakt. Na 7 jaar, net zo oud als het eerste bruggetje begon het toch een beetje krakkemikkig te worden en werd het tijd voor vernieuwing. En dat was maar goed ook. Want na alle regenval van deze herfst was het oude bruggetje zo slecht dat Bert, op het moment dat het afgebroken werd, er zo doorheen zakte!

We hebben deze keer wat rigoureuzer uitgepakt : met betonnen “viga´s, bloco´s e cimento”. Minder pittoresk misschien, maar wel veel veiliger en steviger.

Als je vroeger goed op de evenwichtsbalk was, is dit een Makkie!

Door Ko “de Balanceerder “ en Bert  “de Voorzichtige” hebben we weer een prachtig nieuw bruggetje. Professioneel gebouwd mannen! Deze gaat vast langer dan 7 jaar mee!

Er zat nog een  voordeel aan dit nieuwe bruggetje. Onze Luca, die je met geen stok (c.q. ETEN) over het houten bruggetje kreeg, durfde na 14 jaar met 3x oefenen en een paar snoepjes de oversteek te wagen. Zo zie je dat zelfs een oude hond van 14 jaar nog haar angsten kan overwinnen en iets nieuws leren.

En dat was maar goed ook! Want 5 dagen later kreeg het al zijn eerste vuurdoop. Na hevige regenval stroomde het water over de brug. Gelukkig heeft het deze test goed doorstaan. De volgende ochtend was het water alweer gezakt. Maar doordat alle oversteekplaatsen te hoog water hadden, kwam het bruggetje en het feit dat Luca er nu ook over durfde, ons goed van pas. Het was de enige mogelijkheid om aan de linkerkant van de beek te komen. Net op tijd klaar dus!

Volgend jaar 2021

Terugblikkend op 2020 kunnen we alleen maar constateren dat het een crazy jaar was. Na een enorm veelbelovende start in het voorjaar, waarin de camping een meer dan goede bezetting had, de “lock down”-periode met 9 bezette plekken en een kleine opleving in de zomer, ging het kampeerseizoen als een nachtkaars uit. Wij hebben hier wel een redelijk makkelijke tijd gehad, omdat de Algarve enigszins bespaard blijft van hoge besmettingen. Zo nu en dan kondigt de Portugese regering tijdens speciale feestdagen een tijdelijk reisverbod voor buiten de gemeente af, maar daar hebben we eigenlijk weinig last van. We kunnen hier nog steeds heerlijk wandelen en er is genoeg te doen op de camping om jezelf niet te vervelen.

Wat volgend jaar ons toeristisch gezien gaat brengen blijft voor ons koffiedik kijken. Er zijn zoveel onzekerheden (lock downs, reisbevoegdheden en vaccinatieplannen) dat we echt niet kunnen voorspellen hoeveel en wanneer mensen gaan kamperen in het zuiden van Europa. We hebben op dit moment maar 1 zekerheid: We gaan in 2021 een maand eerder open, dus op 1 januari. In eerste instantie hadden we besloten voor 6 maanden. Maar afhankelijk van hoe het voorseizoen verloopt blijft de camping in 2021 misschien toch langer open. Dus het beste advies dat we kunnen geven is om onze website in de gaten te houden. En deze blog natuurlijk. Want daar zullen we jullie op tijd over informeren.

We vinden het fijn als jullie ons ook van jullie plannen op de hoogte stellen. Samen kunnen we er dan weer een geweldig jaar van maken. We hebben er echt zin in om weer een normale camping te hebben waarin we niet meer zo voorzichtig hoeven te zijn. Rest ons nog om jullie fijne, veilige en gezonde feestdagen toe te wensen. En natuurlijk voor iedereen een uitstekend en onbezorgd  2021 waarin we elkaar weer echt kunnen ontmoeten! Waarin zorgen voor elkaar weer zonder afstand kan en waarin saamhorig aan een betere en duurzame wereld wordt gebouwd. Tot ziens in het nieuwe jaar! Bert & Thea

Je kunt je op deze blog abonneren. Zo blijf je gemakkelijk op de hoogte (zie menu aan de linkerzijde).

Kerst 2018

Bert brengt zoals elk jaar de beste kerstwensen rond bij de buren. Deze keer kregen we als kerstcadeautje van onze buurman Carlos Marques een enorme bloemkool. “E não químico!” (m.a.w. volledig biologisch gekweekt). Op de weegschaal blijkt hij 5,4kg te wegen.

Bloemkool van 5,4 kg met kerstmis
Bloemkool van 5,4 kg met kerstmis
bloemkool-5,4kg
bloemkool-5,4kg

Meer nieuws vinden jullie in onze nieuwsbrieven.

Wij wensen iedereen gezellige kerstdagen en heel veel plezierige dagen en gezondheid in 2019.

Herfst

Na een lange zomer is ook hier de herfst nu echt aangebroken. Warme dagen wisselen af met koelere dagen en er valt zelfs zo nu en dan een buitje!

De natuur is langzaam aan het wakker worden uit haar zomerslaap en er ontstaat weer nieuw leven. De eerste bloemen komen alweer te voorschijn, zoals de “Cebola Albarão”. Als uit het niets komen de bloemknoppen uit de keiharde grond  in september, na de eerste buitjes, waarna er na korte tijd prachtige bloem-aren te voorschijn komen. Er is geen blad, dat komt in het voorjaar.

Antero, onze buurman, heeft tijdens de zomer ook niet stilgezeten: deze keer zijn het 2 windvaantjes. Of zou zijn broer Manuel er ook 1 gemaakt hebben? In ieder geval: de ene werkt prima, de andere werkt niet. Maar het blijven leuke dingetjes. Ze zijn volledig van planten gemaakt, ook de verbindingen.

 

Zoals jullie weten is de camping al 2 weken dicht en genieten wij nu van onze vrije tijd zonder grote verplichtingen. Kunnen wij ook eens de tochtjes maken die onze gasten doen. Erg leuk was dit tochtje overigens niet: een inspectie van het verbrande gebied in de Monchique. Daar worden we toch een beetje triest van.

Maar wat verheugend is, is dat de natuur een ontstellende veerkracht heeft. De eucalyptussen lopen al weer uit! Het is een vreemd gezicht dat er tussen al het zwart zover als je oog reikt, overal groene takjes uit te voorschijn komen:

Deze foto is genomen op de Picota, vlak voordat je weer op de weg Alferce naar Silves uitkomt. Ook dit komt door de eerste regens die in de herfst zijn begonnen. Nieuw leven dus, ook hier.

De “horta” van Antero en zijn broer is inmiddels weer leeg. De mais is geoogst, het loof naar de schapen gebracht. En de pompoenen zijn ingemaakt.

De “funcho” (wilde venkel) maakt volop zaad aan en ruikt heerlijk, vooral na een regenbui.

Het raadsel van deze “bolletjes” is echter nog steeds niet opgelost. Ze hebben een voorkeur voor eiken (Quercus). Wie het weet, laat het maar horen!

 

Nu, na al het “zongeweld” van het laatste half jaar, waren dit onze herfst tafereeltjes. De wisseling in de seizoenen is hier weliswaar niet spectaculair, maar wel echt aanwezig. Van geel naar groen en weer terug. Over een maandje is het hier overal groen, de eerste grassprieten komen al weer uit de dorre grond.

Tot ziens op Quinta de Odelouca, Bert & Thea

 

 

 

 

Bruine kiekendief

bruine kiekendief
Circus Aeruginosus ofwel de bruine kiekendief. Foto: laagwater.com

Vandaag, bij het uitlaten van Luca, wel 20 kiekendieven bij elkaar gezien aan de Odelouca.Helaas had ik geen fototoestel bij me, dus ik moet me behelpen met een kiekje van internet (laagwater.com).

Zouden ze zich nu al verzamelen voor de trek? De najaarstrek begint in Nederland in augustus-september, met uitloop tot in oktober. Maar dat lijkt me hier aan de vroege kant. Ze overwinteren hier in Zuid-Europa en Noord-Afrika.

Grappig is dat Sapeira bruine kiekendief betekent. Dus blijkbaar horen ze hier erg thuis! Als Portugezen er een gehucht naar noemen, moeten ze hier wel vaak zijn. Maar ik had er nog nooit zoveel bij elkaar gezien.

Ze leven bij moerasland en rietland. Er is weliswaar geen riet meer bij de Odelouca, maar het is er aardig moerassig op dit moment. Er wordt veel water onttrokken aan het stuwmeer en het zakt elke dag. Voor Luca geen probleem, die vindt het heerlijk om er elke dag in rond te banjeren!

Groeten van Bert&Thea

Alles OK hier

Onze camping is nog nooit zo rustig geweest
Onze camping is nog nooit zo rustig geweest

13 augustus 2018

Elke morgen als we naar buiten kijken denken we: wat hebben we een geluk gehad. Nergens ook maar een spoortje van de brand te zien. Alsof er niets gebeurd is. Het enige wat er ons nog aan herinnert is een vrijwel lege camping (4 plaatsen bezet, tegen normaal tussen de 20 en 25).

We willen iedereen die ons de afgelopen week een hart onder de riem heeft gestoken bedanken voor jullie medeleven. Het is fijn om te merken dat er ook op afstand een band bestaat.

Voor ons is het motto nu: ga door en kijk niet om. We genieten van het mooie weer en de lange avonden buiten. Het is alsof we nu zelf een beetje vakantie hebben. En dat is ook leuk!

Groetjes en tot ziens Bert & Thea

Incêndio Monchique UPDATE 2

Vrijdag 10 augustus 2018

Vanmorgen om 8h30 heeft de National Civil Protection Authority het sein “brand meester” gegeven. De brand is gecontroleerd, maar er blijven hotspots bestaan die weer kunnen uitbarsten.

De grootste zorg zit op dit moment nog steeds in het gebied tussen SB de Messines en São Marcos da Serra. Het gebied wordt vanuit de lucht permanent in de gaten gehouden en er wordt onmiddellijk ingegrepen als een hotspot weer oplaait.

We kunnen het ons bijna niet voorstellen. We kijken uit op een volledig groene omgeving. Sinds gisterochtend hebben we geen vuur en rook meer gezien, alleen vliegtuigen. Maar die zien we vandaag (bijna) ook niet meer. We halen inmiddels opgelucht adem. Er is 27.000ha de lucht ingegaan en er zijn geen doden gevallen, er zijn zo’n 45 gewonden waarvan 22 brandweerlieden. Hulde aan iedereen die zijn leven heeft gewaagd om ons te vrijwaren.

De camping is inmiddels zo goed als leeg. Gasten mijden de Algarve, ook nu alles onder controle is. Het is geen goede reclame en doet alle promotionele activiteiten van de laatste paar jaar weer teniet.

De vraag is of al die hectares eucalyptus (totaal in Portugal 4% van het bruto nationaal product) opweegt tegen het verlies aan toerisme. De balans kon, samen met de kosten die worden gemaakt om de brand te bestrijden en het aangedane menselijk leed, wel eens negatief uitslaan voor de eucalyptus bossen.

Nu nog wachten op een stevige discussie hierover. We hopen dat er iemand over durft te beginnen.

Hieronder wat foto’s van onze vredige camping.

Uitzicht naar het zuiden op camping Quinta de Odelouca
Uitzicht naar het zuiden op camping Quinta de Odelouca

Uitzicht naar het westen op Quinta de Odelouca
Uitzicht naar het westen op Camping Quinta de Odelouca

 

Incêndio Monchique UPDATE

Na alle spannende dagen van de afgelopen week, dachten we het wel gehad te hebben. Maar door de sterke noordenwind zijn de brandhaarden weer opnieuw aangewakkerd.

Gistermiddag 8 augustus was de brand ineens aan de zuidkant van Quinta de Odelouca. En is het dus toch over het stuwmeer van de Odelouca getrokken. Deze buffer werkt dus niet altijd. Bert heeft in zijn eentje een spannende middag meegemaakt, want ik was met mijn kinderen aan de zuidkust.

Bert is op een hoger punt gaan staan om beter zicht te hebben op de afstand van de brand.

Daar werden we door de zware rookwolken weer weg gejaagd.

Brand in Monchique ter hoogte van Tunes op de IC1

Ook de weg van SB de Messines naar Silves is gistermiddag afgesloten.

Wegafsluitingen i.v.m. de brand in Monchique

Inmiddels is er scherpe kritiek op hoe de brand bestreden wordt. Er wordt te weinig actief bestreden en te veel afgewacht. En er worden geen inschattingen gemaakt waar de brand naar toe kan gaan. Dat er een sterke noordenwind zou komen was al dagen voorspeld.

Nu is het terrein en de sterke wind ook niet gemakkelijk, maar ze hadden in al deze dagen toch grote gebieden boomvrij kunnen maken om een enorme buffer naar het zuiden aan te leggen. Dit is niet gebeurd.

Gisteren is de brand eindelijk opgeschaald naar nationaal niveau. Hieronder zie je een kaartje van de Europese site Copernicus van de omvang van de brand. De oranje gebieden zijn min of meer onder controle, de rode gebieden niet.

Overzicht van brand in Monchique op 9 augustus 2018
Overzicht van brand in Monchique op 9 augustus 2018

De brand kan nog dagen door duren, maar zal naar verwachting steeds verder onder controle komen. Vannacht was de wind vrijwel afwezig, maar nu 10.h00 wakkert het weer aan. Dus vanmiddag zullen er op veel plaatsen weer brandhaarden aanwakkeren. Als ze die nu maar eens actief blussen i.p.v. er bij staan te kijken en ze uit te laten branden, zou het misschien onder controle kunnen komen.

Er worden wel blusvliegtuigen ingezet, maar het schijnt dat de brand zo heet is, dat het water al weer in de lucht verdampt.

Vliegtuigen houden de brand in de gaten

De brand aan het einde van de middag van 8 augustus
De brand aan het einde van de middag van 8 augustus

We houden het hier voorlopig bij. Mochten er nog belangrijke gebeurtenissen komen dan houden we jullie op de hoogte.

Groeten van Bert & Thea

Incêndio Monchique

7 augustus 2018

De brand aan het einde van de middag 7 augustus 2018
De brand aan het einde van de middag 7 augustus 2018

We krijgen heel veel berichtjes van mensen over hoe het ons hier vergaat met de branden in de Monchique.

We hebben door de brand regelmatig te maken gehad met stroomstoringen en het internet was 1,5 dag uitgevallen.
De stroom wordt permanent in- en weer uitgeschakeld en omgeleid via gebieden die buiten de brand liggen. Maar eindelijk lijkt het hier wat rustiger te worden en kunnen we ook vertellen hoe het hier is.

Wat vorige week vrijdag begon als een forse brand aan de noordkant van Monchique, is langzaam uitgebreid naar de meer bewoonde delen.
Eerst naar Alferce en daarna langs de N267, de weg van São Marcos naar Monchique (naar het oosten).

Gisteren wakkerde de wind aan en kwam de brand in een nieuwe fase. Gelukkig voor ons is het noordenwind, dus de brand komt niet veel dichterbij.
Al leverde het vannacht wel spectaculaire plaatjes op. Ik heb een uur buiten gestaan om te zien hoe de brand zichzelf langzaam “op at”.

De brand in de nacht van 6 naar 7 augustus 2018
De brand in de nacht van 6 naar 7 augustus 2018. linksonder zie je de lichtjes van Sapeira (1km), iedereen welbekend die ooit op onze camping heeft gekampeerd.

Vliegtuigen vlogen af en aan en eentje maakte ook nog een cirkeltje om de camping. Fijn om te merken dat zij weten dat wij hier zitten.

Vanmiddag, vroeg in de middag wakkerde de brand opnieuw aan. Ook nu weer volop zware blusvliegtuigen die overkomen, richting Stª Clara meer om water te tanken. De hele grote “canadians” halen het water ook uit de zee.

Inmiddels zitten Monchique en Caldas de Monchique in de bedreigde zone en is de brand uitgebreid richting Silves (naar het zuiden) en van  Marmelete naar Aljezur (richting westen).
Er is al zo’n 17.000ha verbrand en het is nog steeds niet onder controle, ondanks de inzet van 1200 brandweermannen, meer dan 350 stuks rijdend materieel en 27 blusvliegtuigen.

Bert heeft vandaag aan het eind van de middag inspectie gehouden en mocht verrassend ver doorrijden naar de brand. Op die manier konden we ook berekenen dat de brand toch zeker 10km van ons verwijderd is. En gelukkig voor ons zit het Odelouca stuwmeer daar tussen (zie foto).

De zij-arm van het Odelouca stuwmeer geeft een enorme weerkaatsing van het licht. Eind van de middag 7 augustus 2018.

Op de foto hierboven zie je een van de zij-armen van het Odelouca stuwmeer, die dicht bij de N267 komt. op het kaartje hieronder zie je rechts onze camping en dezelfde zij-arm helemaal links, waar de foto is genomen. Vanuit de camping kijken wij daar recht naar toe.

Andere bewoners van het gebied waren minder fortuinlijk. Zij moesten evacueren, raakten gewond of raakten hun huis kwijt. Dan mogen wij alleen maar blij zijn.

Voorlopig is het ook nog niet klaar. De weersomstandigheden zijn niet gunstig voor de komende dagen. Op regen hoef je hier natuurlijk niet te rekenen, maar een beetje minder wind zou wel helpen. Helaas zit dat er voorlopig nog niet in. Pas vrijdag en zaterdag neemt de wind wat af. Dus we moeten nog even blijven duimen dat alles goed blijft gaan.

Groetjes van Bert & Thea

Feira de Medieval Silves

Het is zomer en dat betekent dat het steeds drukker wordt op de camping.
En ook dat elk zichzelf respecterend dorpje op stadje zich opmaakt voor de zomerse feesten.

Een van de meest spectaculaire is de “Feira de Medieval” van Silves, die dit jaar start op 10 augustus en eindigt op 19 augustus.
Elk jaar weer een spektakel om te zien en vooral je onder te dompelen in een middeleeuwse Moorse sfeer.

Silves (Xilb) was de hoofdstad van het zuiden, de “Al Gharb” wat betekent : “ten westen van”.
Het was een bloeiende tijd onder een strakke Moorse overheersing. Het grote kasteel van Silves herinnert daar nog aan.
Maar ook de vele aparte en sierlijke schoorstenen in de Algarve. De grootste daarvan staat zelfs in São Marcos da Serra!

Onze gasten zijn elke zomer weer van de partij.
Soms zelfs meerdere keren in de week, omdat de sfeer fantastisch is en er erg veel te zien en te beleven is, ook voor kinderen.
Eten op strobalen aan lange houten tafels uit een dakpan, met je gekochte beker langs alle kraampjes voor een drankje, met de ridders na afloop van een spectaculaire show op de foto of je voor een habbekrats in middeleeuwse kleding hullen.
Het is zeker niet iets wat je zou willen missen!