We gaan weer open!

We hebben lang gedacht om deze zomer de camping gesloten te houden voor nieuwe gasten. Er zijn nogal wat maatregelen van kracht en wijzelf zaten ook niet te wachten op een mogelijke besmetting, gezien onze leeftijd.

Maar naarmate de datum van 15 juni dichterbij kwam (de datum die we onszelf gesteld hadden, want de campings hebben al sinds 23 mei toestemming), begon het meer te kriebelen. We zijn per slot van rekening een camping en als andere campings wel open gaan, waarom wij dan niet?

Dus het heugelijke feit is daar: we gaan 15 juni weer open voor nieuwe gasten.

Onze gasten die hier al die tijd de Corona-crisis samen met ons beleefd hebben, zijn inmiddels voor een groot deel vertrokken. De laatsten zullen waarschijnlijk volgende week of vlak daarna gaan.

De nieuwe terrasjes

We hebben een inventarisatie gemaakt over wat we moeten aanpassen. Meer ruimte rondom het zwembad om te zitten, wat betekent dat er extra parasols geplaatst moeten worden. Een beperkt aantal mensen in het water. Een inventarisatie van het aantal flesjes alcohol-gel die overal neergezet moeten worden. Geen receptie binnen, maar buiten. Geen drankjes meer op ons terras, maar nieuwe zitjes gecreëerd onder bomen. Wachtbankjes voor het sanitair en zo kunnen we nog wel even door gaan. Om nog maar niet te spreken van de maatregelen die we voor onszelf moeten nemen om alles zoveel mogelijk contactloos te doen.

We zijn heel benieuwd hoe het allemaal gaat verlopen! Tot nu toe is de belangstelling nog erg mager. Maar het is ook nog maar pas juni. Het hoogseizoen zal waarschijnlijk wel gasten opleveren. We mogen ook maar 2/3 van onze capaciteit gebruiken, dus we zijn ook eerder vol.

Wie zin heeft om te komen moet, gezien de beperkte capaciteit wel van te voren reserveren en het contactloos inschrijven verloopt via email. Op onze website (www.quintaodelouca.com) vind je ook de Covid-maatregelen die we hebben genomen en waaraan je je moet committeren. Deze maatregelen hebben we om de gezondheid van onze gasten en onszelf zo veel als mogelijk te kunnen waarborgen.

We hopen dat we juist dankzij deze maatregelen iedereen een fijne en zorgvrije vakantie te kunnen geven! Tot ziens in de Algarve, Bert en Thea

Ons antwoord op Corona

Het borrelt al een tijdje onder de gasten. Het niet uit eten kunnen gaan is toch wel een groot gemis. Vinden wij zelf ook overigens. En de medewerking kwam als vanzelf uit de lucht vallen: O Cruzamento heeft een “take-away” geopend!

Het zijn standaard menu’s voor de hele week. Gisteren waren het varkenswangetjes. Na een rondje over de camping (op afstand betekent hier: via Whatsapp) de behoefte gepeild en binnen de kortste keren hadden we 13 deelnemers.

Nu schrokken ze bij Cruzamento een beetje van het grote aantal. Dus de “talho” moest gebeld worden (slager). Helaas kon die niet leveren, dus werd het “frango assado”. Maar ook dat menu werd met grote vreugde ontvangen.

Ons buitenrestaurant

Op keurige 2 meter afstand hadden we met elkaar toch nog een hoop plezier. Zwoel muziekje erbij en het was “net echt”. Voor herhaling vatbaar, dat is zeker!

Ondertussen schrijdt de lente voort. Door de regelmatige regen, gelukkig vooral ‘s nachts, staat alles nog steeds prachtig in bloei.

We hebben zelfs op nog geen 1 meter van ons huis de weinig voorkomende brede tongorchis gevonden:

Dit jaar zijn er heel veel tong-orchideeën. Ze staan in grote groepen bij elkaar. Dat de oorzaak dit jaar een vochtig voorjaar is, konden we al snel concluderen. Maar het wekte onze nieuwsgierigheid hoe orchideeën zich eigenlijk verspreiden?

Wikipedia gaf uitsluitsel. Even een stukje daaruit:

Orchideeën hebben doorgaans stoffijn zaad. Deze heel kleine zaden kunnen gemakkelijk door de wind over grote afstanden worden vervoerd. En zo kunnen ze relatief gemakkelijk nieuwe geschikte groeiplaatsen koloniseren. Op die plaats moet dan wel de voor de kieming noodzakelijke schimmel aanwezig zijn, omdat het zaad zonder de schimmel niet kan uitgroeien. Voorts kost het vaak vele jaren om tot een volwassen vruchtdragend exemplaar uit te groeien.

Zo, dat weten we dan ook weer.

Verder kabbelt het leven hier voort. We zijn nog steeds met dezelfde 9 bezette plaatsen (15 personen) en de poort is nog steeds op slot.

Het laat zich aanzien dat dit nog wel eventjes duurt. De maatregelen duren in ieder geval tot 3 mei en waarschijnlijk tot 17 mei. Het aantal gevallen in de Algarve valt mee, er zijn tot vandaag 310 besmette personen en 10 overledenen, voornamelijk in de grotere steden. In de Alentejo is het nog minder: 158 besmettingen en 0 overledenen.

Maurice de Hond heeft een aantal onderzoeken onder de loep genomen en trekt daar een voorlopige conclusie uit (zie: https://www.maurice.nl/2020/04/18/er-is-causaal-verband/ ). Het blijkt dat in een wereldzone met temperaturen tussen de 4 en 15 graden en met een lage relatieve luchtvochtigheid de verspreiding van Covid-19 op veel grotere schaal plaats vindt dan in de andere zones (warmer of kouder en met relatieve hoge luchtvochtigheid).

De conclusie kan dus alleen maar zijn dat de lage besmettingsgraad in het zuiden van Portugal komt door de relatief lage bevolkingsdichtheid per km2 en misschien ook de hogere voorjaarstemperaturen. Hier zal vast nog wel meer onderzoek op volgen.

Dus we blijven in onze lock down en wachten alles rustig af. Het wachten zal zijn op een afname van het aantal besmettingen. En daar zitten we dicht bij. De toename van het aantal besmettingen in de laatste 4 dagen (16 t/m vandaag 19 april) in heel Portugal was resp.

4%1%3%3%
Toename per dag heel Portugal (16 – 19 april)

In de Alentejo:

1%1%0%0%
Toename per dag Alentejo (16 – 19 april)

En in de Algarve:

2%2%0%1%
Toename per dag Algarve (16 – 19 april)

Waarschijnlijk zal de versoepeling van de lock down wel beginnen in het zuiden van Portugal. Maar de toeristen industrie zal daar voorlopig nog niet aan meedoen vrezen we. Het reizen tussen de regio’s en landen zal nog lang beperkt zijn.

Nou, dat was deze keer een heel verhaal! Blijf gezond! Groetjes uit de Algarve, Bert & Thea

Voorjaar – Corona – VOORJAAR!

Vanmorgen deed ik de luiken open van de slaapkamer en een vrolijk zonnetje scheen mij tegemoet. “Another day in paradise”, schoot er door mij heen. Soms vergeten we door alle corona ellende dat het ook nog lente is! Alles loopt uit, de bloesem van de meidoorn is bedwelmend en de vogels zingen dat het een lieve lust is. Dit jaar is het voorjaar uitzonderlijk vroeg begonnen.

Cistus Ladanifer

De cistus bloeit volop, de harlekijn-orchidee is al weer uitgebloeid en de eerste tong-orchideeën zijn weer gesignaleerd. Het voelt dubbel: zoveel moois naast zoveel ellende.

Harlekijn orchidee
tong orchidee

Toch, om de een of andere reden valt het in Portugal nog mee. We zijn in Europa bijna als laatste begonnen met de infecties en de regering was vroeg met de maatregelen die meteen al strenger waren dan in NL. Tot nu toe zijn er in de Algarve 46 bevestigde gevallen, voornamelijk in de grotere steden aan de kust en zijn er in de Alentejo nog maar 6 (bijna allemaal in Évora). In totaal Portugal gaat het vandaag om 2363 bevestigde besmettingen voornamelijk in Lissabon en het noorden. Een toename van 15% ten opzichte van gisteren.

Maar wij hebben er hier wel volop mee te maken. De maatregelen tuimelen over elkaar heen. Restaurants en cafés zijn al lang gesloten. Ook de meeste winkels zijn gesloten. In de nieuwe Intermarché in Messines mogen niet meer dan 40 mensen tegelijk. Handhaving is hier wat gemakkelijker, want elke winkel heeft van oudsher zijn eigen beveiliger(s).

De camping neemt al bijna 2 weken geen nieuwe gasten meer aan. Dat was ook niet erg. We stonden behoorlijk vol. Inmiddels zijn er druppelsgewijs gasten terug naar huis gegaan. Vanmorgen is een laatste konvooi van 4 caravans vertrokken richting Nederland en Duitsland. Over verlaten snelwegen zo snel mogelijk door Spanje en Frankrijk. Er zijn geen campings meer open onderweg.

We hebben nu nog 9 bezette plaatsen. De gasten staan verspreid. We hebben onszelf in een zo goed mogelijk isolement geplaatst. De poort is gesloten en alleen voor een noodzakelijke boodschap gaat hij open.

En dan is het mooie voorjaar ineens dubbel belangrijk! Er valt nog veel te genieten van de kleine dingen. Er is volop zon, met een goed boek en een lekker glas wijn is dat de ultieme vakantie voor velen. Er kan uren gewandeld worden zonder iemand tegen te komen en er worden geocaches bedacht die alleen nog maar dicht bij de camping liggen. Ook op 2 meter afstand kun je hier nog prima een kletspraatje houden met elkaar. En het afgelaste jeu de boules wedstrijdje wordt in afgeslankte vorm vast nog wel gehouden. Nog even creatief zijn in het bedenken hoe dit verantwoord uitgevoerd kan worden. Dus alles bij elkaar: we kunnen het slechter treffen.

Hier waren er nog 15 plaatsen bezet. Dat is nog maar 2 dagen geleden.

We hopen dat jullie allemaal ook gevrijwaard blijven van het virus. Al lijkt dat bijna een onmogelijke zaak. Maar mocht het toch vat hebben gekregen, dan hopen we van harte dat de impact op de gezondheid klein is. Zodat we over een tijdje met een zucht van verlichting kunnen zeggen: we zijn er doorheen.

Zorg goed voor elkaar en blijf gezond! Een zonnige groet uit Quinta de Odelouca. Bert en Thea

Running Cook versie 2020

Ook dit jaar is er weer een Running Cook georganiseerd. Dank zij Jos verliep de middag weer vlekkeloos. Iedereen had zijn uiterste best gedaan op de overheerlijke gerechten. En daarbij werkte het heerlijke zonnige weer ook heel erg mee!

Kortom: een heerlijke zonnige en gezellige middag, die dankzij alle deelnemers weer een daverend succes was! Hieronder een foto-impressie.

Iedereen zoekt naar een plekkie
Hè, Hè eindelijk zit iedereen
Ja Bert, jij ook! Zitten! De meloen staat al op tafel!
Na de meloen en de soep was er ook nog een tussengerecht. Inmiddels vordert de middag gestaag.
De eerste 3 gangen zijn geweest.

Hieronder volgt een impressie van alle hoofdgerechten.

En als laatste een overheerlijk toetje!

Dankzij de inzet van iedereen was het zeer geslaagd. De nazit was nog lekker lang, vanwege het prachtige weer. Dus zijn de plannen voor volgend jaar al weer bijna gemaakt.

En je kunt natuurlijk ook nog even andere dingen doen.

Op zoek naar de houtbij in de heerlijk ruikende jasmijn.
Ze willen maar niet stilzitten!
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet….Hebbes?….Of toch niet?

1 februari gaan we weer open

Wat zijn deze 4 maanden weer snel voorbij gegaan! Maar ja vaak weg natuurlijk: eerst samen op vakantie (dit jaar in Portugal), dan Thea naar NL, dan Thea naar Dubai en dan nog Bert naar NL. Het hangt van vakanties aan elkaar.
En tussendoor wordt er dan toch nog wat gewerkt. Alhoewel je het ook vaak geen werken kunt noemen maar “Spielerei”.

We hadden beloofd dat we er nog even op zouden terugkomen: de agave.

Met de laatste storm vlak voor kerstmis was hij met windkracht 10 al een flink stuk onderuit gegaan. Dan kun je 2 dingen doen: hem vanzelf laten omvallen……….

óf een handje helpen.

Er kwam veel mannenkracht aan te pas. En ja, wat doe er dan mee? Eerst maar eens de zaag erin. Het levert een “paal” op van een meter of 4. Verrassend! We hadden gedacht dat de stam hol zou zijn van binnen! Bijna niet voor te stellen dat dit ding in 4 maanden zo gegroeid is. Het is net hout. Wat een energie moet dat gekost hebben.

En wat doen we nu met de top? Weggooien is zonde! Dus die heeft een nieuw plekje gekregen. Dan kan iedereen hem nog eens van dichtbij bekijken. De meeste zaad-peulen bovenin zitten er nog aan. We hopen niet dat uit alle zaadjes ook nog eens nieuwe agaves zullen komen.

Het is net of hij er al altijd heeft gestaan

En verder zijn we bezig met de allerlaatste dingen weg te werken. Het asfalt dat nodig bijgewerkt moest worden en het afval verbranden.

Ko als pyromaan! Wel even netjes van te voren aanmelden bij de bombeiros. Anders hebben we binnen de kortste keren de politie en de brandweer op de stoep staan.
2 volleerde wegwerkers met pek en veren, oh nee, gravel!

Zo, we kunnen er weer een heel jaar tegen! Jullie mogen zelf komen beoordelen of het goed gedaan is.

Tot gauw in de Algarve! We hopen iedereen weer snel hier te zien!

ps. Het vakantiehuis heeft nog vrije periodes. Klik op de foto voor meer info.

Casa do Rafael

Kerst en daarna op naar 2020!

Het is alweer bijna zover! Kerstmis 2019 dient zich alweer aan.

Ook dit jaar is weer (veel te ) snel voorbij. Het was een jaar waar we met veel plezier op terug kijken. Een gezellig voorjaar, een heerlijke en relatief koele zomer met als afsluiter een mooie herfst. En ook al regent het de laatste dagen met pijpenstelen, dit is een goed jaar geweest.

We hebben deze week een enorme regendepressie, waarin het soms giet! Maar gisteren zaten we blijkbaar in het oog van de depressie en hadden we 1 dag mooi weer. We hebben heerlijk aan het strand gegeten!

Ondertussen wordt alles wel weer mooi groen en sinds 2 dagen stroomt de beek weer. En sinds vandaag de Odelouca ook! 2 maanden later dan normaal, maar we zijn er erg blij mee.

We stoppen met het schrijven van nieuwsbrieven. 14 jaar lang hebben we ze rondgestuurd. Maar het wordt steeds moeilijker om naast de blog ook nog een nieuwsbrief te vullen. En het is niet logisch om alles 2x te schrijven. Dus we zullen nog een laatste kerstboodschap rondsturen en daar staat een verwijzing in naar deze blog. Voor iedereen die dit nog niet gedaan heeft: in het menu aan de zijkant kun je je inschrijven om een berichtje te krijgen wanneer er weer een nieuw verhaal verschijnt.

Weten jullie nog…. hoe het ooit was?

Wij wensen iedereen heerlijke en gezellige feestdagen en een zonnige en gezonde toekomst in 2020! Bert & Thea

Herfst

Zoals elk jaar laat de herfst lang op zich wachten. Maar uiteindelijk worden ook hier de blaadjes geel en vallen af. De dagen kunnen nog bijzonder mooi zijn. Korte broeken weer! En andere dagen is de noordenwind snijdend koud en hangt er dikke bewolking. November heeft gelukkig ook regen gebracht. En nog mooier: het viel vooral ‘s nachts!

Na de olijvenpluk komt de olijvensnoei en dit jaar was het giga veel! Maar ja, vorig jaar hadden we het overgeslagen, omdat we ook niet geplukt hadden. Dus dan zijn ze er wel weer aan toe. Alle kruinen zijn nu weer mooi open. Want het gezegde luidt: er moet een vogel tussendoor kunnen vliegen.

rigoreus!

De oplettende kijker kan zien dat de stam van de agave nog steeds niet is gevallen. Hij staat nog fier overeind, ook al lijkt hij steeds dunner te worden en staat hij inmiddels een beetje scheef. Het gekke is dat er ook allerlei kleinere agaves zijn gaan bloeien, er komen allerlei bloeivormen vanaf de grond omhoog. Die zijn geen lang leven beschoren en zakken al heel snel weer in elkaar. Maar die grote stam blijft een mooi gezicht! Misschien staat hij er nog wel in februari als de camping weer open gaat!

We genieten elke dag weer van de rust en het meestal mooie weer. Maar er blijft dus altijd werk aan de winkel. En zoals elk jaar moet er dus ook weer geschilderd worden. Dit jaar krijgt het pomphuis bij het zwembad een grote beurt. En ook de veranda krijgt weer een nieuw geel jasje. Samen met het nieuwe zwembadmeubilair (wat we nog moeten kopen) ziet alles er dan weer spic en span uit!

Veel groeten, Bert en Thea

Olijvenpluk is begonnen!

Het leek er ook dit jaar weer niet van te komen: olijven oogsten. De oogsten van 2017 en 2018 waren mislukt door regen op de verkeerde tijd en de droogte daarna. 2019 liet geen ander beeld zien: een enorme droogte. Er is dit jaar nog maar nauwelijks regen gevallen. Om precies te zijn: 239mm. In de zomer was er nog maar weinig aan de bomen te vinden. En wat er was verdroogde en viel op de grond. De verwachting voor dit jaar was dus nihil. Voor het derde achtereenvolgende jaar geen olijven.

Tot begin oktober. Ineens werden de overgebleven olijven donkerder en donkerder. Ze werden zichtbaar aan de bomen. En ook al valt de kwaliteit tegen (veel zijn er niet groter dan een dikke erwt), blijkt er toch nog wat te oogsten. Hoeveel het is zullen we aan het einde van de pluk nog wel even melden.

En zowaar werden we om vier uur ‘s middags gestoord door een buitje van 3mm. Hoera! Tijd voor een biertje!

Operatie Zwembad

Al een paar weken keken we tegen een groot gat aan in het afsluitdeksel van de bodem-put van het zwembad. Geen gezicht concludeerden we. Dus Bert koopt een nieuw afsluitdeksel, voor een habbekrats (€11,00). Maar ja, dan komt het probleem: hoe krijgen we de oude eraf en de nieuwe er weer op?

Daar hebben we een tijdje op zitten broeden.

Punt is, hoe blijf je op de bodem? Oplossing: verzwaren! Het moet dus iemand zijn die lang genoeg is om ook in 1.80m water te kunnen staan, want als je te kort bent en niet kunt staan, kom je misschien niet meer boven. Gelukkig is Bert lang genoeg.

Gisteren is Bert begonnen met het werk, maar hij kon onder water de schroeven niet vinden, want hij zag te weinig. Vandaag dus weer opnieuw begonnen en nu met duikbril. Na enkele duikpogingen was de 1e schroef los. Maar de 2e wilde maar niet lukken. Steeds opnieuw weer naar beneden met weer een andere schroevendraaier. Gelukkig kreeg Bert hulp van 2 gasten.

Pablo krijgt na diverse pogingen ook eindelijk de 2e schroef los.

De bodemput zonder deksel

Vervolgens komt ook Hector helpen. Maar eerst moet hij ook weer verzwaard worden.

Nu kan het nieuwe deksel geplaatst worden.

De brokstukken die zijn overgebleven van het oude deksel.

Na 8 jaar definitief “op” kunnen we wel zeggen. Blij dat het er weer op zit! En nu weer lekker zwemmen.