Ons antwoord op Corona

Het borrelt al een tijdje onder de gasten. Het niet uit eten kunnen gaan is toch wel een groot gemis. Vinden wij zelf ook overigens. En de medewerking kwam als vanzelf uit de lucht vallen: O Cruzamento heeft een “take-away” geopend!

Het zijn standaard menu’s voor de hele week. Gisteren waren het varkenswangetjes. Na een rondje over de camping (op afstand betekent hier: via Whatsapp) de behoefte gepeild en binnen de kortste keren hadden we 13 deelnemers.

Nu schrokken ze bij Cruzamento een beetje van het grote aantal. Dus de “talho” moest gebeld worden (slager). Helaas kon die niet leveren, dus werd het “frango assado”. Maar ook dat menu werd met grote vreugde ontvangen.

Ons buitenrestaurant

Op keurige 2 meter afstand hadden we met elkaar toch nog een hoop plezier. Zwoel muziekje erbij en het was “net echt”. Voor herhaling vatbaar, dat is zeker!

Ondertussen schrijdt de lente voort. Door de regelmatige regen, gelukkig vooral ‘s nachts, staat alles nog steeds prachtig in bloei.

We hebben zelfs op nog geen 1 meter van ons huis de weinig voorkomende brede tongorchis gevonden:

Dit jaar zijn er heel veel tong-orchideeën. Ze staan in grote groepen bij elkaar. Dat de oorzaak dit jaar een vochtig voorjaar is, konden we al snel concluderen. Maar het wekte onze nieuwsgierigheid hoe orchideeën zich eigenlijk verspreiden?

Wikipedia gaf uitsluitsel. Even een stukje daaruit:

Orchideeën hebben doorgaans stoffijn zaad. Deze heel kleine zaden kunnen gemakkelijk door de wind over grote afstanden worden vervoerd. En zo kunnen ze relatief gemakkelijk nieuwe geschikte groeiplaatsen koloniseren. Op die plaats moet dan wel de voor de kieming noodzakelijke schimmel aanwezig zijn, omdat het zaad zonder de schimmel niet kan uitgroeien. Voorts kost het vaak vele jaren om tot een volwassen vruchtdragend exemplaar uit te groeien.

Zo, dat weten we dan ook weer.

Verder kabbelt het leven hier voort. We zijn nog steeds met dezelfde 9 bezette plaatsen (15 personen) en de poort is nog steeds op slot.

Het laat zich aanzien dat dit nog wel eventjes duurt. De maatregelen duren in ieder geval tot 3 mei en waarschijnlijk tot 17 mei. Het aantal gevallen in de Algarve valt mee, er zijn tot vandaag 310 besmette personen en 10 overledenen, voornamelijk in de grotere steden. In de Alentejo is het nog minder: 158 besmettingen en 0 overledenen.

Maurice de Hond heeft een aantal onderzoeken onder de loep genomen en trekt daar een voorlopige conclusie uit (zie: https://www.maurice.nl/2020/04/18/er-is-causaal-verband/ ). Het blijkt dat in een wereldzone met temperaturen tussen de 4 en 15 graden en met een lage relatieve luchtvochtigheid de verspreiding van Covid-19 op veel grotere schaal plaats vindt dan in de andere zones (warmer of kouder en met relatieve hoge luchtvochtigheid).

De conclusie kan dus alleen maar zijn dat de lage besmettingsgraad in het zuiden van Portugal komt door de relatief lage bevolkingsdichtheid per km2 en misschien ook de hogere voorjaarstemperaturen. Hier zal vast nog wel meer onderzoek op volgen.

Dus we blijven in onze lock down en wachten alles rustig af. Het wachten zal zijn op een afname van het aantal besmettingen. En daar zitten we dicht bij. De toename van het aantal besmettingen in de laatste 4 dagen (16 t/m vandaag 19 april) in heel Portugal was resp.

4%1%3%3%
Toename per dag heel Portugal (16 – 19 april)

In de Alentejo:

1%1%0%0%
Toename per dag Alentejo (16 – 19 april)

En in de Algarve:

2%2%0%1%
Toename per dag Algarve (16 – 19 april)

Waarschijnlijk zal de versoepeling van de lock down wel beginnen in het zuiden van Portugal. Maar de toeristen industrie zal daar voorlopig nog niet aan meedoen vrezen we. Het reizen tussen de regio’s en landen zal nog lang beperkt zijn.

Nou, dat was deze keer een heel verhaal! Blijf gezond! Groetjes uit de Algarve, Bert & Thea

Voorjaar – Corona – VOORJAAR!

Vanmorgen deed ik de luiken open van de slaapkamer en een vrolijk zonnetje scheen mij tegemoet. “Another day in paradise”, schoot er door mij heen. Soms vergeten we door alle corona ellende dat het ook nog lente is! Alles loopt uit, de bloesem van de meidoorn is bedwelmend en de vogels zingen dat het een lieve lust is. Dit jaar is het voorjaar uitzonderlijk vroeg begonnen.

Cistus Ladanifer

De cistus bloeit volop, de harlekijn-orchidee is al weer uitgebloeid en de eerste tong-orchideeën zijn weer gesignaleerd. Het voelt dubbel: zoveel moois naast zoveel ellende.

Harlekijn orchidee
tong orchidee

Toch, om de een of andere reden valt het in Portugal nog mee. We zijn in Europa bijna als laatste begonnen met de infecties en de regering was vroeg met de maatregelen die meteen al strenger waren dan in NL. Tot nu toe zijn er in de Algarve 46 bevestigde gevallen, voornamelijk in de grotere steden aan de kust en zijn er in de Alentejo nog maar 6 (bijna allemaal in Évora). In totaal Portugal gaat het vandaag om 2363 bevestigde besmettingen voornamelijk in Lissabon en het noorden. Een toename van 15% ten opzichte van gisteren.

Maar wij hebben er hier wel volop mee te maken. De maatregelen tuimelen over elkaar heen. Restaurants en cafés zijn al lang gesloten. Ook de meeste winkels zijn gesloten. In de nieuwe Intermarché in Messines mogen niet meer dan 40 mensen tegelijk. Handhaving is hier wat gemakkelijker, want elke winkel heeft van oudsher zijn eigen beveiliger(s).

De camping neemt al bijna 2 weken geen nieuwe gasten meer aan. Dat was ook niet erg. We stonden behoorlijk vol. Inmiddels zijn er druppelsgewijs gasten terug naar huis gegaan. Vanmorgen is een laatste konvooi van 4 caravans vertrokken richting Nederland en Duitsland. Over verlaten snelwegen zo snel mogelijk door Spanje en Frankrijk. Er zijn geen campings meer open onderweg.

We hebben nu nog 9 bezette plaatsen. De gasten staan verspreid. We hebben onszelf in een zo goed mogelijk isolement geplaatst. De poort is gesloten en alleen voor een noodzakelijke boodschap gaat hij open.

En dan is het mooie voorjaar ineens dubbel belangrijk! Er valt nog veel te genieten van de kleine dingen. Er is volop zon, met een goed boek en een lekker glas wijn is dat de ultieme vakantie voor velen. Er kan uren gewandeld worden zonder iemand tegen te komen en er worden geocaches bedacht die alleen nog maar dicht bij de camping liggen. Ook op 2 meter afstand kun je hier nog prima een kletspraatje houden met elkaar. En het afgelaste jeu de boules wedstrijdje wordt in afgeslankte vorm vast nog wel gehouden. Nog even creatief zijn in het bedenken hoe dit verantwoord uitgevoerd kan worden. Dus alles bij elkaar: we kunnen het slechter treffen.

Hier waren er nog 15 plaatsen bezet. Dat is nog maar 2 dagen geleden.

We hopen dat jullie allemaal ook gevrijwaard blijven van het virus. Al lijkt dat bijna een onmogelijke zaak. Maar mocht het toch vat hebben gekregen, dan hopen we van harte dat de impact op de gezondheid klein is. Zodat we over een tijdje met een zucht van verlichting kunnen zeggen: we zijn er doorheen.

Zorg goed voor elkaar en blijf gezond! Een zonnige groet uit Quinta de Odelouca. Bert en Thea

1 februari gaan we weer open

Wat zijn deze 4 maanden weer snel voorbij gegaan! Maar ja vaak weg natuurlijk: eerst samen op vakantie (dit jaar in Portugal), dan Thea naar NL, dan Thea naar Dubai en dan nog Bert naar NL. Het hangt van vakanties aan elkaar.
En tussendoor wordt er dan toch nog wat gewerkt. Alhoewel je het ook vaak geen werken kunt noemen maar “Spielerei”.

We hadden beloofd dat we er nog even op zouden terugkomen: de agave.

Met de laatste storm vlak voor kerstmis was hij met windkracht 10 al een flink stuk onderuit gegaan. Dan kun je 2 dingen doen: hem vanzelf laten omvallen……….

óf een handje helpen.

Er kwam veel mannenkracht aan te pas. En ja, wat doe er dan mee? Eerst maar eens de zaag erin. Het levert een “paal” op van een meter of 4. Verrassend! We hadden gedacht dat de stam hol zou zijn van binnen! Bijna niet voor te stellen dat dit ding in 4 maanden zo gegroeid is. Het is net hout. Wat een energie moet dat gekost hebben.

En wat doen we nu met de top? Weggooien is zonde! Dus die heeft een nieuw plekje gekregen. Dan kan iedereen hem nog eens van dichtbij bekijken. De meeste zaad-peulen bovenin zitten er nog aan. We hopen niet dat uit alle zaadjes ook nog eens nieuwe agaves zullen komen.

Het is net of hij er al altijd heeft gestaan

En verder zijn we bezig met de allerlaatste dingen weg te werken. Het asfalt dat nodig bijgewerkt moest worden en het afval verbranden.

Ko als pyromaan! Wel even netjes van te voren aanmelden bij de bombeiros. Anders hebben we binnen de kortste keren de politie en de brandweer op de stoep staan.
2 volleerde wegwerkers met pek en veren, oh nee, gravel!

Zo, we kunnen er weer een heel jaar tegen! Jullie mogen zelf komen beoordelen of het goed gedaan is.

Tot gauw in de Algarve! We hopen iedereen weer snel hier te zien!

ps. Het vakantiehuis heeft nog vrije periodes. Klik op de foto voor meer info.

Casa do Rafael

Kerst en daarna op naar 2020!

Het is alweer bijna zover! Kerstmis 2019 dient zich alweer aan.

Ook dit jaar is weer (veel te ) snel voorbij. Het was een jaar waar we met veel plezier op terug kijken. Een gezellig voorjaar, een heerlijke en relatief koele zomer met als afsluiter een mooie herfst. En ook al regent het de laatste dagen met pijpenstelen, dit is een goed jaar geweest.

We hebben deze week een enorme regendepressie, waarin het soms giet! Maar gisteren zaten we blijkbaar in het oog van de depressie en hadden we 1 dag mooi weer. We hebben heerlijk aan het strand gegeten!

Ondertussen wordt alles wel weer mooi groen en sinds 2 dagen stroomt de beek weer. En sinds vandaag de Odelouca ook! 2 maanden later dan normaal, maar we zijn er erg blij mee.

We stoppen met het schrijven van nieuwsbrieven. 14 jaar lang hebben we ze rondgestuurd. Maar het wordt steeds moeilijker om naast de blog ook nog een nieuwsbrief te vullen. En het is niet logisch om alles 2x te schrijven. Dus we zullen nog een laatste kerstboodschap rondsturen en daar staat een verwijzing in naar deze blog. Voor iedereen die dit nog niet gedaan heeft: in het menu aan de zijkant kun je je inschrijven om een berichtje te krijgen wanneer er weer een nieuw verhaal verschijnt.

Weten jullie nog…. hoe het ooit was?

Wij wensen iedereen heerlijke en gezellige feestdagen en een zonnige en gezonde toekomst in 2020! Bert & Thea

Olijvenpluk is begonnen!

Het leek er ook dit jaar weer niet van te komen: olijven oogsten. De oogsten van 2017 en 2018 waren mislukt door regen op de verkeerde tijd en de droogte daarna. 2019 liet geen ander beeld zien: een enorme droogte. Er is dit jaar nog maar nauwelijks regen gevallen. Om precies te zijn: 239mm. In de zomer was er nog maar weinig aan de bomen te vinden. En wat er was verdroogde en viel op de grond. De verwachting voor dit jaar was dus nihil. Voor het derde achtereenvolgende jaar geen olijven.

Tot begin oktober. Ineens werden de overgebleven olijven donkerder en donkerder. Ze werden zichtbaar aan de bomen. En ook al valt de kwaliteit tegen (veel zijn er niet groter dan een dikke erwt), blijkt er toch nog wat te oogsten. Hoeveel het is zullen we aan het einde van de pluk nog wel even melden.

En zowaar werden we om vier uur ‘s middags gestoord door een buitje van 3mm. Hoera! Tijd voor een biertje!

Operatie Zwembad

Al een paar weken keken we tegen een groot gat aan in het afsluitdeksel van de bodem-put van het zwembad. Geen gezicht concludeerden we. Dus Bert koopt een nieuw afsluitdeksel, voor een habbekrats (€11,00). Maar ja, dan komt het probleem: hoe krijgen we de oude eraf en de nieuwe er weer op?

Daar hebben we een tijdje op zitten broeden.

Punt is, hoe blijf je op de bodem? Oplossing: verzwaren! Het moet dus iemand zijn die lang genoeg is om ook in 1.80m water te kunnen staan, want als je te kort bent en niet kunt staan, kom je misschien niet meer boven. Gelukkig is Bert lang genoeg.

Gisteren is Bert begonnen met het werk, maar hij kon onder water de schroeven niet vinden, want hij zag te weinig. Vandaag dus weer opnieuw begonnen en nu met duikbril. Na enkele duikpogingen was de 1e schroef los. Maar de 2e wilde maar niet lukken. Steeds opnieuw weer naar beneden met weer een andere schroevendraaier. Gelukkig kreeg Bert hulp van 2 gasten.

Pablo krijgt na diverse pogingen ook eindelijk de 2e schroef los.

De bodemput zonder deksel

Vervolgens komt ook Hector helpen. Maar eerst moet hij ook weer verzwaard worden.

Nu kan het nieuwe deksel geplaatst worden.

De brokstukken die zijn overgebleven van het oude deksel.

Na 8 jaar definitief “op” kunnen we wel zeggen. Blij dat het er weer op zit! En nu weer lekker zwemmen.

Fantastisch weer

De ene na de andere mooie dag rijgt zich aan elkaar. Vandaag was het 26 graden. Reden genoeg om van het zwembad gebruik te maken.

De watertemperatuur was 18 graden. Warm genoeg als je een beetje dóórzwemt. En daarna weer lekker opwarmen in de zon.

Ook Luca genoot vandaag met volle teugen, hier tussen de kleine wilde irisjes.

De kievitsbloem bloeit op de berg en ook de harlekijnorchis is er al.

kievitsbloem ( Fritillaria melegris )

harlekijnorchis ( Orchis morio )

Hieronder zie je de Vroege Sterhyacint  (Scilla bifolia) die kleine blauwe plukjes in het landschap vormen. Het zijn bolletjes die hier van oorsprong voorkomen. Ze zijn erg schattig om te zien, maar moeten wel het gewroet van de wilde zwijnen overleven, die de bolletjes maar al te graag lusten. Dat geldt overigens ook voor de kievitsbloem, ook die wordt vaak uitgegraven door de zwijnen. En als je bedenkt dat die pas na 8 jaar bloeien, dan mag je blij zijn als je er een tegenkomt.

Vroege Sterhyacint (Scilla bifolia)

Al met al is het voorjaar dit jaar erg vroeg begonnen. De vogels zijn erg druk met het maken van nesten. De koekoek is al gesignaleerd en de puttertjes waren dit jaar half februari al volop aan het kwetteren.

We zijn benieuwd of dit ook een vroege zomer in gaat luiden. We zullen het afwachten en houden jullie op de hoogte!

Voor wie zin heeft om ook lekker in die zon te zitten: er zijn nog vrije periodes om Casa do Rafael te huren, zie: http://www.quintaodelouca.com/accomcdrNL.html#overzicht1

Groetjes van ons uit die superzonnige Algarve. Bert & Thea

Uiteindelijk brengt het ook wat op

De hele winter tot 26 februari was het in de Algarve vrijwel elke dag stralend weer. Iedereen genoot van het zonnetje. Daarna heeft het 3 weken flink geregend, met tussendoor wat zonneschijn. Wat waren we daar blij mee! 11 maanden nauwelijks regen gehad, dus het was hard nodig. We kregen 350 mm in 3 weken! De rivier en de beek hadden heel veel water te verstouwen en we zagen dat het water de rivierbedding goed vulde. Het water stroomde hard, om het stuwmeer vol te krijgen, maar dat was nog steeds in de verste verte niet te zien.

Daarna volgde een periode van dan weer zon en dan weer soms wat regen. Deze 3 weken van half maart tot en met de 1e week van april was de regen-oogst mager: 20 mm. Zonnige, maar frisse dagen, wisselden zich af met wat regen.

De afgelopen 1,5 week is er echter weer flink wat gevallen: 90 mm. En sinds gisteren stroomt het stuwmeer weer de vallei in! Het is inmiddels 3 jaar geleden dat het stuwmeer zo hoog stond. Als je daar een tijdje staat te kijken, hoor je allerlei vreemde plonzen: vissen (soms grote) die in het warmere ondiepe water van soms maar 30cm hun kuit afzetten op de ondergelopen en met gras en kruiden begroeide oevers.

Verder doen alle plantjes natuurlijk extra hun best met zoveel waterovervloed. De rode en de vrij zeldzame witte tong-orchidee bloeien volop en de wilde gladiooltjes (Gladiolus illyricus) zie je ook overal.  Maar het is raar dat de affodil hier nog moet gaan bloeien, terwijl de 1e orchideeën al weer bijna uitgebloeid zijn. Dan zie je dat de natuur goed van slag is.

Portugezen zeggen over april: “que chora com chuva, mas que ri com sol” (huilen in de regen, maar lachen in de zon). En zo is het! De ene dag hoor je de natuur bijna niet omdat het regent (behalve de nachtegaal, die blijft door zingen, dag en nacht) en de volgende dag wanneer de zon weer schijnt, buitelen de vogels over elkaar heen en zit de lucht vol met geluiden. De vogels die je op dit moment het meest hoort zijn (uiteraard) nachtegalen, zwaluwen, roodkop klauwier, de roodborst tapuit, het gekwebbel van de puttertjes, de meeuw-achtige roep van de slangenarenden, het “kwirp kwirp” van bijeneters, het gelach van de groene specht, mussen, merels, leeuweriken en het geschreeuw van de steenuiltjes. Soms hoor je in de verte de eenzame roep van de bosuil.

Alleen de wielewaal missen we nog. Maar die is altijd de laatste. Misschien komt hij volgende week wel, het wordt een aantal dagen mooi en warm weer volgens de berichten. En dat wordt tijd ook! Laat die zomer nu maar aanbreken, genoeg water gehad. We beloven dat we niet meer zullen klagen over watergebrek tot de volgende 11 maanden droogte! Bert & Thea

Deze diashow vereist JavaScript.